Saturday, August 13, 2011

දැන් ඇය මවකි............

දිනක හදිසියේම 
පොදු ප්‍රවාහන සේවයක පිහිට පැතීමට සිදුවිය මට 
අමාරුවෙන් අසුනක් සොයාගතිමි මම 
ටික දුරක් යනවිට 
කුසතුල දරුසම්පතක් ඇති 
මවක් ගොඩවිය 
ඇයට අසුන මම සතුටින් පිරිනැමිණ 
ස්තුතියි පසුව මගේ නම ඇසිණ
මම හොදින් ඇය දෙස බැලිය 
මට අතීතය සිහිවිය 
මේ ඒ මාවතයි මට සිහිවිය 
මිට වසර ගණනකට පෙර 
පෙම්බස් දොඩමින් මා සමග ගමන් කල ඇ
අද මවකි 
ලෝකය කෙතරම් කුඩා වී ඇත්ද 
මේ පුංචි ලක් බිම කෙතරම් කුඩාද 
මා ඇයට සුබ පතා බැස ගියාය

Thursday, August 11, 2011

ඔබට ස්තුතියි.....


ඔබ සියලු දෙනාටම බොහොමත්ම ස්තුතියි.
මධුරංග අයියා
Nisupa අක්කා  ඔයාගේ නගාටත් සුබම සුබ උපන්දිනයක් වේවා 
චතුමිතු අක්කා
මි හරක් පිඩීයා මල්ලි විශේෂයෙන්ම ඔයගොල්ලෝ හැමෝටම බොහොම ස්තුතියි. මට බ්ලොග් එකේ යාලුවෝ අඩුයි. ඉතින් ඔයාල මට සුබපතුවනේ. ඉතින් ඔයාලට තව පාරක් ස්තුතියි. තව මගේ පළකිරීම බලල හිතින් හරි සුබ පැතුව හැමෝටම ස්තුතියි..  දිගටම මත එක්ක එකතුවෙලා ඉන්න කියල මම ඉල්ලනවා.. ඔය හැමෝටම තව පාරක් බොහොම ස්තුතියි ..
මම N N K......

Wednesday, August 10, 2011

දිනේ දිනේ උපන් දිනේ.....


මුලින්ම කියන්න ඕන අද මගේ උපන් දිනේ. ගොඩක් අය දන්නේ නැනේ එකයි මුලින්ම කියන්න හිතුවේ. ඇත්තටම අද දවසේ සතුටු වෙනවද දුක් වෙන්න ඕනද කියල මම දන්නේ නැ. මම එහෙම කිවුවේ මට දුක් වෙන්නත් සතුටු වෙනත් හේතු සමානව තියන හින්ඳ. මිට අවුරුදු 22 කට කලින් මගේ අම්මට ලොකු වේදනාවක් දීල මම මෙලොකෙට අවා. ඒකමට දුකක් මොකද මගේ අම්මා මම නිසා වේදනාවක් විදපු නිසා. හැබැයි අම්මා කියන විදියට එක අම්මට සතුටක්. එනිසා මම සතුටු වෙනවා මොකද අම්මා මම නිසා හිනා වුනු හින්ද. ඉපිදීම දුකක් කියල බුදු හාමුදුරුවෝ කියල තියනවනේ. ඇත්තටම ඉපදීම දුකක් ඒ නිසා දුකක්. හැබැයි හොද මනුස්ස ආත්මයක් ලබන්න පින් කරන්න ඕන කියලත් කියනවනේ ඒ නිසා එක සතුටක්. කොහොම හරි උපන්දිනයක් කියන්නේ සතුටු වෙන දවසක් නේ. මම දැන් අවුරුදු 22 ක් වෙන කෙනෙක්. ඒ වුනාට තාමත්  අපේ අම්මගේ පොඩි පුතා. අම්මට තාත්තට ගොඩක් සතුටුයි. මටත් එහෙමයි ඇයි මගේ සහෝදර සහෝදරියන්ට එගොල්ලන්ටත් එහෙම්මමයි. ඒ හැම කෙනාගේම හුරතලේට හැදුනු පොඩි මල්ලි දැන් අවුරුදු 22 ක කොල්ලෙක්. පොඩි කලේ මගේ තනියට ගියපු ඒ අයගේ තනියට මම දැන් යනවා. ජිවිතේ කියන්නේ මේකටයි. අද දවසේ මම පොඩි දානයක් දෙන්න හිතන් ඉන්නවා. එක තමයි ලොකු වැඩකට මම කරන්නේ. මම ඒ නිසයි ඊයේ කිව්වේ මම හෙටින් අලුත් ජිවිතයක් පටන් ගන්නවා කියල. ඉතින් අද ඉදල මම අලුතෙන් හිතනවා තිබුණු වැරදි හදාගන්නවා. ජිවිතේ වෙනස් කරගන්නවා.. තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා ඔයාලට කේක් මෙන්න .................
 මම N N K....................

Tuesday, August 9, 2011

හැරී බැලීම..........

අද අපහු සැරයක් ජිවිතේ ගැන හැරිලා බලන්න අවස්ථාවක් මට හම්බ වෙලා. අවුරුද්දක් පුරාවට නිමක් නැතිව අලුත්වන ලෝකයත් එක්ක තරගෙට දිව්ව මගේ ජිවිතේ  
හෙමිහිට නැවතිලා අනාගතය සැලසුම් කරන්න වගේම වෙච්ච අඩුපාඩු හදා ගන්න වගේම අදුර ගන්නත් හොද අවස්ථාවක් කියල මට හිතෙනවා. පහුගිය අවුරුද්දේ තිබිච්ච බැදීම් කැඩෙන කොට දුක කියන එක ඇතිඋනත් අලුතෙන් බැදීම් ඇතිවෙන කොට සතුටක් ඇති උනා. එක තමයි ලෝක සොබාවය කියල මම දන්නවා. සමහර අතාරින්න බැරිවෙයි කියල හිතුන  බැදීම් අතැරිලා යද්දී හිතට පුදුම සහනයක් දැනුන. සමහර අලුත් දේවල් තනියම හොයාගනිත්දී හිත අමුතු සතුටකින් පිරුන ඒ වගේම පලිදු වෙච්ච හොද නම අපහු ගොඩ නැගෙද්දී මට මම ගැනම ආඩම්බරයක් අතිඋනා. ඇත්තටම ගෙවුණු වසරනම් හොදයි. නමුත් ඒ වසරේදී මගේ අද්‍යාපනයට අලුතින් යමක් එකතු  කරන්න මට  හම්බ උනේ නැ. ඒ ගැන පුංචි කිවුවට පුන්චිමත් නැති කනගාටුවක් මට තියනවා. නමුත් එන වසරේදී ඒ හැම ඉලක්කයක්ම සපුරා ගන්න පුළුවන් වෙයි  කියල මම හිතනවා. ඉතින් මම හෙටින් අලුත් ජිවිතයක් පටන් ගන්නවා. එක වචනෙන් වගේම ක්‍රියාවෙන් සහ හැගීමෙන් හා බාහිරින් යන හැම ආකාරයකටම සිද්ද වෙනවා ඉතින් ඔයාල දකින මේ බ්ලොග් එක පවා හෙට ඉදල අලුත් මුහුණුවරක් ගන්නවා. ඇත්තටම මේ බ්ලොග් එක පටන් අරන් අදට දවස් 12 ක් 13 ක් වෙනවා මට යාලුවෝ 15 දෙනෙක් මෙවෙනවිට ස්ථිරව ඉන්නවා ඒවගේම 300 යකට වඩා මේක බලල තියනවා. ඔය ගොල්ලෝ හැමෝටම බොහොමත්ම ස්තුතියි. ඒවගේම නොකියා බැරිදෙයක් තියනවා ඒ තමයි බ්ලොග් එකක් පටන් ගන්න මට ආසාවක් තිබුනත් ඒ ගැන මම වැඩිපුර හිතුවේ නැ නමුත් මගේ හොද යාලුවෙක් මට කිව්වා බ්ලොග් එකක් පටන්ගන්න කියල. ඉතින් ඒ විදියට තමයි මේකේ පටන් ගැනීම සිද්ද උනේ. මම මගේ ඒ යාලුවටත් විශේෂයෙන්ම ස්තුති කරනවා මට අදහසක් දුන්න එක ගැන. පහුගිය අවුරුද්ද ගැන ඇත්තටම මම සතුටින්. ජිවිතේ කියන්නේ අබියෝග හමුවේ නොසැලී ජිවත් වීම කියල තමයි මම හැමදාම හිතුවේ ඉදිරියටත් එක ඒ වගේම තමයි.
මම N N K..................

ජීවිතය තුල සතුටින් සිටිමටනම් .....


බලාපොරොත්තු රහිත විය යුතුයි 
ආදරය ගැන නොසිතිය යුතුයි
මුදල් තිබිය යුතුයි 
හැගීම් වලට මුල් තැන නොදිය යුතුයි
ඒකාකාරී ජිවන රටාවට සමුදිය යුතුයි

යන්නේ කොහිදැයි දැනගෙන යාම......


අපි මෙහෙම පටන්ගම්මුකො අපිට පොඩි කාලේදී තාත්ත කිවිවහම ගින්න්දරට පිච්චෙනවා කියල අපිට ගින්න්දරට පිච්චුනම මොනවගේද කියල බලන්න හිතුන. හැබැයි අපි දැනගෙන හිටිය පිච්චෙනවා කියල. කොහොමහරි පිච්චුනා කියමුකෝ එතකොට තමයි දැනගත්තේ පිච්චෙනවා කියන්නේ මේකටයි කියල. ඒ ඒනිසා අපහු ගින්න්දර අල්ලන කොට අපි පරිස්සන් වෙනවා. හැබැයි පිච්චිලා නොතිබුනානම් අපිට තියෙන්නේ දැනීම විතරයි. ඉතින් එතකොට අපි දන්නේ  නැ පිච්චුනම මොනවගේද කියල. අපි තව පොඩි උදහරණයක් ගමු ඔන්න අපේ ගමේ ගැනුලමයෙක් රිත්ක් රොෂාන් කියන නළුවට පිස්සුවැටිලා ආදරේ කරනවා හැබැයි දවසක් දැනගන්න ව රිතික් හදිස්සියේම විවාහ වෙලා කියල හැබැයි ගැනු ළමයට ගානක්වත් නැ. මේ ගැනුලමයම අපෙගමේ ඉන්න සිරිදාස එක්ක යාළුවෙනවා දවසක් අර ගැනු ළමයාගේ යාලුවෙක් ඇවිත් කියනවා අන්න සිරිදාස වෙන කෙනෙක් බදින්න යනවා කියල ඉතින් මේ ගැනු ළමයා සියදිවි හානි කරගන්න හදනවා. ඒ මොකද ඇය දන්නවා රිත්ක් එක්ක කවදාවත් ඇයට විවාහ වීමට නොහැකිබව නමුත් සිරිදාස එක්ක විවාහ වීමට හැකියි කියල ඇය හිතන් ඉන්නවා. මම මේකෙන් මෙහෙම කියල කියන්න යන්නේ. අපි මොනවා හරි දෙයක් කරනකොට ඒ ගැන වැඩි බලාපොරොත්තුවක් නොතබගෙන සාමාන්‍ය අයුරින් සිදුවෙන්නේ කුමක්දැයි දැනගෙන ඉලක්කයක් පමණක් තබාගෙන වැඩ කලාම ගොඩක් වෙලාවට එක හරියනවා වැරදුනත් එතන දුකක් ඉතුරුවෙන එකක් නැතිවෙයි. අනිත් එක පොතින් ඉගන ගත්ත දේට වඩා අපිට ප්‍රයෝගික දැනුම සමාජයේ ජීවත්වීමට බෙහෙවින් ඉවහල් වෙනවා. මම මේ කිවුවේ පොතින් වැඩක් නැකියල නෙවෙයි දෙකම  තිබුනානම් වඩා හොදයි කියල. ඇත්තම කියනවනම් ඕනෑම දෙකට මුහුණ දෙන්න ශක්තියකින් හරියට ජීවත්වෙන්න පුලුවන්නම් ජිවිතේ වැරදුනා කියල අපිට හිතුනත් ඇත්තටම අපි දිනලා තියෙන්න පුළුවන්.
මම N N K.......

Friday, August 5, 2011

අහිමි ආදරය .......... ( අවසාන කොටස)

සුන්දර අහිංසක යෞවනයකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල "අහිමි ආදරය"..............................
ඔහුට ඇය දෙවොලක් විය නමුදු ඇයට ඔහු ඉනිමගක් පමණක් විය.......

   මෙසේ ටික දිනක් ගත වෙත්ම අරුණගේ උපන්දිනය ලංවිය. ඇයගේ පසුගිය උපන්දිනයට අරුණ මුදලින් සහ තෑගි වලින් ඇයව සතුටු කලාය. තමාගේ උපන් දිනය ළගදි යෙදී ඇති බව දිනක් ඔහුට කියවිණි.  උපන්දින එළබිනි ඔහුගේ නෑදෑයින් මිතුරන් පවුලේ අය ඔහුට සුබ පැතුවේය නමුත්  දිනයෙන් බාගයක් ගතවුවත් ඇගෙන් ඇමතුමක් හෝ කෙටි පණිවිඩයක්  නොආවාය. පසුව අරුණ අයට ඇමතුමක් ගත්තාය. නමුදු ඇගේ දුරකථනය වෙනත් දුරකතනයක් හා සම්බන්දව තිබිණි. කිහිපවරක් ගත් උත්සාහයෙන් අනතුරුව ඇගේ දුරකතනයට සම්බන්ද වීමට ඔහුට හැකිවිය. ඇය දුරකතනයට සම්බන්ද වූ විගස ඇසුවේ හදිස්සියක් ද කියාය. අරුණට කියාගන්නට වචන නැතිවිය. "ඔයාට මුකුත් අමතක උනදැයි ඔහු විමසිය. නමුදු ඇගේ පිළිතුර වුයේ කිසිවක් අමතක නොවුණු බවයි. අරුණට දුක සිතිනි ඔහු පනමෙන් ආදරය කල ඇයට ඔහුගේ උපන්දිනයත් අමතකව ඇත. ඔහු ඇගෙන් තෑගි බලාපොරොත්තු නොවුනාය. බලාපොරොත්තු වුයේ සුබපැතීම පමණි නමුදු එයද ඔහු නොලැබුවාය. ඔහු දුරකථනය විසන්දි කලාය. 
ටික වෙලාවකට පසු ඇය ඔහුට ඇමතුමක් ගත්තාය "සමාවෙන සමාවෙන " ඇය කියාගෙන ගියාය නමුදු අරුණ ඇයට කිසිවක් කීමට ඉඩ නොතැබුවාය."දැන් මුකුත් කියන්න එපා " කියමින් ඔහු දුරකථනය විසන්දිකලය. දැන් දැන් අරුණගේ බලාපොරොත්තු නමැති මාලිගාව බිම කඩාවැටීමට ආසන්නව තිබිණි. තවත් එක කණුවක් හෝ කඩාවැටුන හොත් එය බිම වැටෙන බව ඔහු හොදාකාරවම දැන සිටියේය. මන්දයත් මේසියලු කාරණා ඔහුගේ සිත තුල හා මනස තුල කරකැවෙමින් විප්ලවයකට සුදානමින් අවිඅමොරගෙන සිටියාය . 
                                                                                                        ************
      මේඅතර ඇයට වෙනත් ආයතනයක රැකියාවක් ලැබීම නිසා ඇය නැවත කොළබ ගියාය. ඉන්පසු ඇය තවත් වෙනස් වුනි. එනම් ඇයට අරුනවා මතක් වුයේ ඇගේ දුරකථන බිල ගෙවාගැනීමට පමණි. එයත් දිනකට රුපියල් 400 ඉක්මවිය. තවද ඇගේ දුරකථනය බොහෝවේලාවට වෙනත් දුරකතනයක් හා සම්බන්දව තිබිණි.  ඔහු කතාකලද වැඩක් ඇති බව පවසමින් දුරකථනය විසන්දි කලාය.  මේවා මෙසේ සිදුවෙත්දී අරුණගේ සිතේ කඩාවැටීමට තවත් දෙයක් ඉතුරු නොවිය. තමා පනසේ සිතාසිටි ආදරය තමාව රවටා ඇතිබව ඔහුගේ සිත ඔහුට පැවසුවේය. මෙපිලිබද ඔහු දැන නොසිටිය නොවේ නමුදු ඔහු ඇය විස්වාස කලාය. මන්දයත් ඔහු යම්කිසි සම්බන්ද කමක් ගොඩනැගිය යුත්තේ විස්වාසය මත පදනම්ව බව දැඩිලෙස විස්වාස කල නිසාවෙනි. නමුදු තවදුරටත් අරුණට ඇයව විස්වාස කිරීමට හේතුවක් නොවිය.
              මෙලෙස ඔහු දිනක් දෙකක්  හොදින් කල්පනාකලාය පසුව ඔහු බොහොමත්ම අමාරුවෙන් තීරණයකට එලබිනි. ඔහු ඇයට දෙතුන් වතාවක් උත්සහ කිරීමෙන් අනතුරුව ඇමතුමක් ගත්තාය. ඇය ඇමතුමට සම්බන්ද වුවිගසම " මට වැඩක් තියනවා ඉක්මනට කියන දෙයක් කෙටියෙන් කියන්න" යයි පැවසිය. කෙනෙකුට තමාට ආදරය කල හෝ ආදරය කරනාකෙනෙකුට මෙසේ කිව හැකිද. නමුදු ඇය එසේ කිවය. පසුව අරුණ " ගිහන්සා මම හිතුව මම ගියොත් හොදයි කියල" 
"කොහේද? "
"ඔයාගේ ගාවින් ඔයාගේ ජීවිතෙන් " 
"ඔයාට ඔනතැනක යන්න මට කමක් නැ මට වැඩ තියනවා මම තියනවා"
ඇය දුරකථනය විසන්දි කලාය.
අරුණට දුක සිතිනි සැබවින්ම ඇයට ඇත්තේ සිතක්ද නැත හොත් ගලක්ද එසේත් නැතිනම් ඇය ඔහුට ආදරය නොකරන නිසාද එහෙත් ඇය විසිනම් බලාපොරොත්තු ඇතිකළ සිත මෙය විය. ඇයට එය සෙල්ලමක් වුවාද ? අරුණට කිසිවක් සිත ගැනීමට නොහැකිවිය. ඒ වනවිට අරුණගේ ජිවිතයෙන් අවුරුදු හතරක් පමණ ඇය වෙනුවෙන් කැපකොට තිබිණි. ඒ සිව් අවුරුද්දටම ඔහුට ලැබුනේ අපුර්ව පිළිතුරකි. ඇය නිසාවෙන් ඔහු රැකගෙන සිටි ඔහුගේ හොද නමද තැන් කිහිපයකදී පලිදු වී තිබිණි. නමුදු ඔහු ලබාගෙන තිබුනේ කුමක්ද කිසිවක් නැත නමුදු ඔහුට හොද  අත්දැකීම් කිහිපයක් ලැබි තිබිනි. වත්තේ කෙළවරකට ගොස් ඔහුට ඇතිවන තුරු ඔහු ඇඩුවාය. කෙදිනක හෝ මෙපිලිතුර ලැබෙනා බව ඔහු දැනසිටියාය. එය ඔහුට සහනයක් විය.
                                                                                              ****************
දිනක් දෙකක් තමාගේ කාමරයට වී තනිවම කල්ගත කල ඔහුට මිට අවුරුදු හතරකට පෙර තිබු සැහැල්ලු දිවිය මතක් විය. ඔව් සැබවින්ම ඔහුට අයිති දිවිය එයයි. ඔහු එම දිවියට නැවත යාමට අදිටන් කරගත්තාය. මේඅතර ඇය ඔහුගේ නිවසේ දුරකතනයට කතාකොට " එහෙමද " යි විමසිය ඔහු "ඔව් එහෙමතමයි " පිළිතුරු දිනි. ඒ ඔහුගේ හැටියකි ඔහුට යමක් එපාවුනොත් එපාවුනම විය. නමුදු ඇයට  ඔහුගෙන් අවස්ථා දෙකක්ම ලැබිණි නමුදු ඇය කලේ ඔහු රැවටීම පමණකි.
මේසියල්ල අවසානයේ දින හතරක් පමණ කල් ගතවිතිබිනි පසුව ඔහු මුහුණ සෝදා ගත්තාය. පසුව " මොකද පොඩි පුතේ ඔයාට වෙලාතියෙන්නේ " ඒ ඔහුගේ මවගේ හඩයි. ඒ දයාබර හද ඔහුට අසුනේ දින ගනනවකිනි. ඔහු ඇගේ උකුලේ මුහුණ හොවාගෙන අඩුවාය. ඇය කිසිවක් නොඇසුවාය. ඇය දයාබරව ඔහුගේ හිස පිරිමැද්දය. එමගින් ඔහුගේ හිතේ තිබු දුක තුනී විය. 
පසුව ඔහු සමීර සහ දිල්රුක්ෂි අක්කා මුණ ගැසිනි ඔවුන් තව දුරටත් ඔහුගේ හිත හැදිය. ඔහුගේ පරණ ජිවිතයට යාමට ඔහුට මාස කිහිපයක් ගතවුනි. නමුදු ඇය පිළිබද වූ කලකිරීම ඔහු තුලින් පහව නොගියාය. ඇයට ඔහුගේ ජීවිතය තුල නැවත ඉඩක් නැත. නමුදු ඔහුට දැන් ආදරය ගැනද විස්වාසයක් නොමැත.
                                                                                                                ***
                                                                                                            සමාප්තයි......

කතෘගේ පසු සටහන...........
අරුණ නමැති සුන්දර අහිංසක තරුණයකුගේ සිත ආදරය නමැති මායාවෙන් මුලාකොට ඔහුගෙන් ප්‍රයෝජන ගෙන ගිහන්සා නමැති තරුණිය සතුටු වුවා විය හැකිය . නමුදු ඔහු මෙස්යාලු දේ කලේ ඔහුගේ ආදරය ජිවත් කිරෙමටයි. ඔබටද ඔහු මෝඩයකු විය හැකියි නමුදු ඔබත් ආදරය හමුවේ මුල්විය හැකියි.
අරුණ නැවත ඔහුගේ පැරණි දිවියට පැමිණ ඔහුගේ අද්‍යාපන කටයුතු පටන් ගත්තාය. දැන් නැවතත් සැහැල්ලුවෙන් නමුදු පරිස්සෙමෙන් අහසේ සැරිසරයි......

සුන්දර අහිංසක මිනිසෙකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල අහිමි ආදරය අදින් අවසන්. පුරා කොටස් හතක පුරාවට මෙහා එක්ව සිටි ඔබ හැමට බොහොමත්ම ස්තුතියි. ඔබගේ චෝදනා මෙපිබද ඔබට සිතනා දේ පිලිබදව අදහසක් දක්වන ලෙස කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමි. 

මම N N K................