Friday, August 5, 2011

අහිමි ආදරය .......(6 වන කොටස)

සුන්දර අහිංසක යෞවනයකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල "අහිමි ආදරය"..............................
ඔහුට ඇය දෙවොලක් විය නමුදු ඇයට ඔහු ඉනිමගක් පමණක් විය.......
මෙසිදුවීම් මෙසේ සිදුවෙත් දී  ඇගේ නිවසේ  දානයක් සදහා අරුණ හට ඇරයුම් ලැබිණි. මේවන විට ඇගේ රැකියාවේ ප්‍රශ්න ද වැඩිවෙමින් පැවතුනි. ඒ ඇගේ චරිතවත් බව නිසා යයි ඇය පැවසුවේය. කෙසේනමුදු මේවනවිට ඇගේ හොදම සවන් දෙන්නා අරුණ විසිටියාය. තවද ඇය ගම එන සෑම අවස්ථාවකම කුමක් හො හෙතුවක් යොදා ගනිමින් විනාඩියකට හෝ දෙදෙනා හමුවීමට පුරුද්දක් කර ගත්තාය. අනතුරුව ඇගේ නිවසේ පැවැත්වීමට නියමිතව පැවති දනයේදී බෙදීම සදහා ධර්මය පිළිබද ලිය වුනු පොත්  වගයක් අරුණ විසින් ලබා දී තිබිණි. ඒවාට සම්පුර්ණ වියදම් දරා තිබුනේ අරුණ විසිනි. මේ ධර්ම දුත මෙහෙයට අඩිතාලම වැටහුනේ ඔහු හා ඔහුගේ සහෝදරයා විසින් ආරම්බ කිරීමට යෙදුනු දර්මය ප්‍රචාරය කිරීමේ වැඩසටහනයි. කෙමෙන් කෙමෙන් එම දනයට දිනය ලංවිය.
                                    අරුණ එමගමන යාම සදහා සමීරට අඩ ගැසුවේය. ඔහුද එමගමනට එක්විය. අරුණ  සහ සමීර අරුණට අයත් මෝටර් රථයෙන් අතින් කටින් තෑගි ගෙන දානේ ගෙදරට සහබාගි විය .අරුණ ඒ ගමන යාමසදහ ඔහුගේ මෝටර් රථය යොදා ගත්තේ ඇගේ දැඩි ඉල්ලීම නිසාය.  එදින වැසිබර දිනයක් විය. අරුණත් සමීරත් එහි යනවිට නිවස අමුත්තන්ගෙන් පිරි තිබිණ. එය තරමක් කුඩා නිවසක් විය. තවද ප්‍රදාන මාර්ගයෙන් තරමක් ඇතුලට වන්න වූ ගමක එම නිවස පිහිටියාය. අරුණට එය තරමක් නුහුරු අත්දැකීමක් විය. එය විටක ඔහු ජිවත් වූ පරිසරය හා ජිවන පැලැන්තිය අනුව සිදුවූවක් විය. කෙසේ නමුදු ඔහුට එහිදී උණුසුම් පිළිගැනීමක් ලැබිණ. එය ඔහු ඇගේ නිවසට ගිය පළමු දිනය විය.
                                                                                                      *****************
අරුණට හා සමීරට පුදුමය දනවන සුළු කරුණක් එහි විය එනම් ඔහුගේ පාසලේම සිටි සමවයසේ කිහිප දෙනෙකුම එහි විය. කෙසේ නමුදු අරුණ එහිගොස් ටික වෙලාවකින් පවුලේ සාමාජිකයෙක් බදු තත්වයකට පත් වුවාය. ඔහු එහි තිබුනා වූ ඔහුට කල හැකි සියලු වැඩ සිදු කලාය. ඊට ඔහුට පුහුණුවක් අවශ්‍ය නොවිය මන්දයත් ඊට අවශ්‍ය  පුහුණුව ඔහුගේම නිවස තුලින් ඔහුට ලැබී තිබීමයි. තවද එහි ගොස් ටික වෙලාවකින් සියල්ලන්ගේම සිත් ඔහු දිනාගෙන තිබිණි. අරුණ හට වඩාත්ම ඇලුම් කලේ ගිහන්සා ගේ නෑදෑ නංගිලා ටිකක්ය. එය ඇයට ඉවසුම් නොදෙන්නක් විය. එමනිසාම ඔහු යම්කිසි වාදක නිරතව සිටියද එම ස්ථානයට ඇය පැමිණ ඔවුන්ව කුමක්  හෝ වැඩක් පවරා එතනින් ඉවත් කොට " ඔයාට මම එන්න කිවුවේ වැඩගන්න නෙවෙයි" යයි පවසා ඔහුව එතනින් ඉවත් කලාය.
මෙලෙස දානයේ කටයුතු හොදින් අවසන් විය. නමුත් මේවන විට අරුණගේ සිත ප්‍රශ්නයක වේලෙමින් තිබිණ. ඒ එහි  සිටි පුද්ගයයකු සම්බන්දයෙනි. ඔහු පැමිණ තිබුනේ ඔහුගේ මව ගමගිනි ඔහු වැඩිය කතාකිරීමට නොඅවේය. නමුත් ඔහුව පෙරකී සමවයසේ අය හදුනන අයෙකු විය. ඔවුන්ගෙන් දැනගත් කරුණු අනුව ගිහන්සා හා ඔහු අතර සම්බන්ද කමක් විය.  කෙසේ නමුදු අරුණ ආපසු ඒමට සැරසී ගිහන්සා සොයගියය. ඒ ගිහන්සගේ මලනුවන් සමගයි. ඔහු හා අරුණ එකවරම ගිහන්සගේ කාමරයට ඇතුල් විය. දුටු දෙයින් ඔහුගේ හදවතේ වේගය වැඩිවිය. එනම් ඇයත් ඇගේ මවත් පෙර සදහන් කල පුද්ගලයත් ඔහුගේ මවත් එහිවිය. ඔවුන් ඔහු දැක ගස්සිගියාය. 
අරුණත් සමීරත් නැවත පැමිණෙන ගමනට පෙර කී සමවයසේ මිතුරන් ද එකතු විය. අරුණ හරස් ප්‍රශ්න දමා ඔවුන්ගෙන් යමක් දැනගැනීමට උත්සහයක් දරුවත් එය සාර්ථක නොවිය. අවසානයේ ඔහු සමීරට පැවසුවේ මුලදී තමන් එහිගිය එක ගැන සතුටු වුවත් දැන් එහි ගියේක ගැන අපරාදයක් යයි සිතෙන බවයි. මන්දයත් එමගින් සිදුවුයේ ඔහුගේ සිතට තවත් ප්‍රශ්නයක් ඇතිවීම පමණකි.
                                                                         **************************************** 
අරුණ පසුදිනක මෙපිලිබදව ඇගෙන් ප්‍රශ්න කලාය. නමුත් එවනිදෙයක් නොමැතිබවත් එය වැරදි මතයක් බවත් ඇය දියුරා ප්‍රකාශ කලාය. නමුත් යමක් සිදුවෙමින් ඇති බව අරුණට තේරුම් ගොස් තිබිණි නමුත් ඔවුන් දෙදෙනාගේ යාළුකම එකසේ පැවතුනි. කාලය මෙසේ ගෙවියමින් තිබියදී අරුණගේ අද්‍යාපන කටයුතු සදහා ඔහුට කොළබ නැවතීමට සිදු විය ඒ සදහා ඔහුට නවාතැනක් සොයදුන්නේ ඔහුගේ පවුලේ අය විසිනි. නමුදු ඒ නවතැන පිහිටා තිබුනේ  ඇය නවතැන් ගෙන සිටි තැනට ආසන්නයේය. මෙනිසාවෙන් ඔවුන් හමුවන්නට විය. නමුදු එයද සති කිහිපයකට සීමාවිය. ඒ ඇයට ඇගේ රැකියාව අහිමි වීම නිසාය. මෙහෙතුවෙන් ඇය දැඩිලෙස කම්පාවට පත්ව තිබිණි. මෙනිසාම අරුණට ඇය කෙරෙහි දැඩි අනුකම්පාවක් හටගෙන තිබිණි. ඇය නිවසට පැමිණියාය. මේවන විට ඇගේ දුරකථන බිල ගෙවන ලද්දේ අරුණ විසිනි.
දිනක් ඔහු නිවසේ සිටින අවස්ථාවක ඇය ඔහු අමතා තමන් හමුවීමට නිවසට පැමිණෙන ලෙස පැවසුවාය. ඒ අනුව ඔහු ඇගේ නිවසට ගියාය. ඇගේ මව ඇය ඇගේ  සොහොයුරා එහි විය.  ඔහු ටික වෙලාවක් කතා කොට සිට යලි පැමිණියාය. මෙය පුරුද්දක් විය. ඔහු එහි නොගිය හොත් ඇය ඔහු අමතා " වෙන එවුන්ට එන්න බැරිව දගලනවා එන්න පුළුවන් එකා එන්නේ නැ" යනුවෙන් පවසයි. 
කාලය මෙසේ මාස දෙකතුනක් ගතවිය සමහර දිනවල ඇයත් ඇගේ යෙහෙලියනුත් සමග අරුණ මුහුදු වෙරළේ ඇවිද ගියාය. ඒ සෑම දෙයක්ම ඔහු කලේ ඇයගේ හිතේ තිබු දුක නැති කිරීමටය.  මෙදින වල ඇයට තවත් ගැටළුවක් තිබිණි ඒ ඇය පිළිබද අදහසක් ඇති අයෙක් ඇගෙන් කැමැත්ත විමසා ඇගේ නිවසට පැමිණීමයි.
ඒ පිළිබද නිවසේ අය දැනුවත් උවත් ඔවුනට යම් හේතුවක් නිසා එයට පිලියමක් කිරීමට නොහැකි උනි. දිනක් අරුණ තමන් විදේශ ගතවන බව ඇයට ප්‍රකාශ කාලය. එවිට ඇය තමන් ද ඔහුත් සමග කැටුව යනලෙස ඉල්ලසිටියය. මෙයට ඇගේ නිවසින්ද අනුමැතිය ලැබිණ. ඔවුන් ඒසදහා අවශ්‍ය ලියකිවිලි සැදීමට උනන්දු විය. මෙදින වල ගිහන්සා විසින් අරුණගෙන් මෙසේ විමසිය "ඔයාමට   තාමත් ආදරෙයි ද" අරුණ ඔවු යයි පිළිතුරු දිනි. නැවතත්  ඇය විසින් " මට දැන් ඔයගැන හිතෙනවා යයි පැවසිය. එහෙත් අරුණට දදිසතුටක් ඒ පිළිබද නොවිය. එවන විට ඇගේ දුරකථනය බොහෝසෙයින් කාර්යබහුල විය එනම් වෙනත් ඇමතුමක් හා සම්බන්දව ඇතිබව දිස්විය . මෙ පිලිබද ඔහු ඇගෙන් ප්‍රශ්න නොකලාය. නමුත් ඊට පිළියම් වශයෙන් ඔහු ඇය ඇමතීමට උත්සහ ගැනීම අඩුකලාය. ඇය අමතන තුරු සිටියාය සමහර දිනවල ඇය ඔහු නොඅමතුවය. 
මේදිනවල ඇගේ පාසලේ උත්සවයක් සදහා ඇයට අරදනා ලැබී තිබිණි. ඒ සදහා ඇය සහබාගි උවත් එයට වියදම් දැරීමට ඇයට හෝ ඇගේ පවුලේ අයට හැකියාවක් නොවිය. එමනිසා ඇය සිත්තවුලෙන් විය. එම හේතුව නිසාම අරුණ ඒ වියදම් දැරිය. ඒ අනුව ඇය උත්සවයට සහබාගි විය. 
එදින ලංවෙත්ම ඇයගේ හැසිරීමේ අමුත්තක් ඔහුට දැනින. එදින උදාවිය. මින් පෙර යොදාගෙන තිබුනේ උත්සවය අවසානයේ ඇයව අරුණ විසින් නිවසට ඇරලාවීමයි. නමුත් එදින උදැසන ඇය ඔහුට කතාකොට ඉල්ලසිටියේ එසේ නොකරනලෙසත් ඇගේ මවුපියන් එපිලිබද ඔහුගෙන් විමසුවොත් තමාට නොහැකි බව පවසන ලෙසත්ය. ඔහු එයට හේතු විමසුවත් එයට ලොකු හේතුවක් ඇතිබවත් එය පසුව පවසන බවත් ඇය ප්‍රකාශ කලාය. ඔහු උත්සවයට සහබාගි උවත් ඇගෙන් නිසිපිලිගනිමක් නොවිය එනිසා ඔහුට දුක සිතුනි. එම නිසාම උත්සවය අවසානයේ මොහොතකදු එමස්ථානයේ නොසිට ඔහු යලි පැමිණියාය.
තව දිනක ඇය ඔහු හා කතාකොට සිටින විට ඇය හදිසියේම අසනිපවිය ඒ කවුරුන්හෝ ඇයට පරුෂවචනයෙන් බැනීම නිසාය. පසුව රාත්‍රියේම ඔහු එහි ගොස් ඇයට බෙහෙත් අරන් දී  පසුදින නැවත ගොස් ඇය අසලටමවී ඇගේ හිත සැනසුවාය. 
අරුණ මෙසේ කැපකිරීම් කරත්දී අරුණගේ නිවසින් ඔහුට ප්‍රශ්න එන්නට පටන් ගත්තේය. ඇයගේ ප්‍රශ්න සියල්ලක් ට ඔහු සවන් දුන්නද ඔහුගේ ගැටලුවලට සවන් දෙන්නට ඉඩක් ඇයට නොවිය. එවිට ඇයට වෙන වැඩ ඇතිතරම් විය. අරුණගේ සිතේ තිබු පීඩනය එන්න එන්නම වැඩිවිය. පසු ගිය ටිකකලයටම ඇගෙන් ඔහු අස්වැසිල්ලක් නොලද්දේය. ඔහුට මහා කලකිරීමක් ඇතිව තිබිණි. බොහෝ අවස්ථාවල ඇගේ දුරකථනය වෙනත් දුරකතනයක් හා පය ගණන් සම්බන්ද වී තිබිණි. ඇගේ දුරකථන බිලද එන්න එන්න ම  වැඩි අගයක් ගත්තේය. තමාට සිදුවන්නේ කුමක් දැයි 98%ඔහු දන සිටියේය නමුත් ඉතිරි 2% ගැන ඔහු බලාපොරොත්තු තැබිය. ඔහු අමාරුවෙන් ඉදිරියට යාමට පියවර තැබිය. නමුදු ඔහු හොදටම දුබල වී තිබිණි.......

සුන්දර අහිංසක මිනිසෙකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල අහිමි ආදරය අවසාන කොටස සමගින් හමුවෙමු 

Thursday, August 4, 2011

අහිමි ආදරය...............................( 5 වන කොටස )

සුන්දර අහිංසක යෞවනයකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල "අහිමි ආදරය"..............................
ඔහුට ඇය දෙවොලක් විය නමුදු ඇයට ඔහු ඉනිමගක් පමණක් විය.......

              ඔහුගේ සිත බොහෝසේ තුවාලවිතිබිනි. නමුදු ඔහු කාටවත් ඒ පිලිබද නොහැගුවේය. එය දැන සිටි  එකම පුද්ගලයා ඔහුගේ හොදම මිතුරා වූ සමීර පමණි. මෙකල ඔහු පරිගණක පාඨමාලාවක් හදාරමින් සිටි ආයතනයේ ඔහුගේ පන්තිවල සිටි අය සමග කණ්ඩායම් කියකර කම් වල නිරත වීමට ඔහුට සිදුවිය. මෙනිසා ඔහුගේ පන්තිවල් සිටි ඔහුට තරමක් වයසින් වැඩි යුවතියක් දැනහදුනා ගැනීමට හැකිවිය. ඇය නමින් දිල්රුක්ෂි විය. ඇය විසින් ඔහුව ඇමතුවේ මල්ලි යන දයාබර වදනිනි. එය ඔහුට පුදුමාකාර ලෙස හිතට දැනුනි. තවද එම පන්තියේ සිටි සෑම අයෙකුගේම ආදරය ඔහුට නොවඩුව ලැබිණි. දිල්රුක්ෂි හට අක්කා යන වදනින් ඇමතීමට ඔහු දෙවරක් නොසිතුවාය. ඔවුන් සියලු දෙනාසමගම විනෝද චාරිකාවක් ද ගියාය. දිල්රුක්ෂි හා අරුණ කුළුපග මිතුරන් විය. දිනක් දිල්රුක්ෂි මල්ලි මාතෙක්ක තරහ වෙන්න එපා මෙහෙම අහනවට නමුත් මට හිතෙනවා ඔයාගේ හිතේ ලොකු දුකක් තියනවා කියල. මට කියන්න පුළුවන් දෙයක් නම් කියන්න සමහරවෙලාවට මට පුළුවන් වෙයි උදවු කරන්න පුළුවන් වෙයි. ඇය කීවාය. පසුව අරුණ විසින් සියලු විස්තර ඇයට කීවාය. නමුත් අරුණට මහත් පුදුමයකි මන්දයත් ඔහුගේ ගෙදර උදවියට ඔහුගේ කුඩා වෙනස් වීමක් උවත් තේරුනේය නමුත් මෙය තේරී තිබුනේ නැත. නමුදු ඇයට මෙය තේරුණේය. ඉන්පසු ඇයත් පුළුවන් හැම අවස්ථාවකම ඔහුගේ සිත හැදීමට උත්සහ ගත්තාය. මේඅනුව ඔහුගේ හිතේ ඇති දුක දැන සිටියේ දෙන්දෙනුකු පමණි. අන් සියල්ලන්ට ඔහු සාමාන්‍ය සිනාසී සිටින සැහැල්ලු චරිතයක් විය. නමුදු ඔහුගේ සිත තුල වුයේ ගිනි ගොඩකි. 
කාරනා මෙසේ තිබියදී ඔහු නිම කර තිබු මාධ්‍ය ඩිප්ලෝමාව හේතුවෙන් ඔහුට මාධ්‍ය ආයතනයක රැකියාවක් ලැබිණ. එම හේතුවෙන් ඔහු කොළබ ගියාය. මෙනිසා ඔහුට ඔහුගේ දුකින්  තරමක් දුරට මිදීමට හැකිවිය.
                                                                                             ******************** 
ටික දිනක් රැකියාවේ නිරතව සිටි අරුණ දිනක් තම නිවාස කරා ආ මොහොතක ඔහුගේ පියා ඔහු එම රැකියාව කරනවට විරුද්ද විය. එයට හේතු දෙකක් විය. එනක් ඒ වනවිට ලංකාවේ තිබු වාතාවරණයත් ඔහුගේ පියාට ඕනෑව තිබුනේ ඔහු තව දුරටත් එගේනිමට යොමු කිරීමටත්ය. එමනිසා ඔහුගේ රැකියාවත් එතනින් නිමවිය. මේවනවිට ගිහන්සා නම් තරුණිය ලංකාවේ ප්‍රසිද්ද ආයතනයක සාර්ථකව රැකියාවේ නිරතව සිටියාය. ඇය විටින් විට අරුණ ඇමතුවද ඔහු ඇයව ගණන් නොගත්තාය. නමුත් ඇය උත්සාහය ද අතනොහැරියාය. 
                                            මේසියල්ල මෙසේ තිබියදී අරුණ ඔහුගේ උසස්පෙළ විභාගයට දෙවන වර පෙනී සිටීමට සුදානම් විය. විභාගයට දින ලන්වුනිසා ඔහු තම ජංගම දුරකතනය ක්‍රියාවිරහිත කාලය. විභාගය  අවසන්ව තම නිවසට පැමිණි ඔහුට දැනගන්නට ලැබුනේ ඔහුගේ උපන්දිනය දින මිතුරන් කතාකොට සුබපතුබවත් ඒ අතර ගිහන්සා යුවතියද විය. නමුත් දුරකථන සටහන් වල ඇගේ අංකය නොවිය. ඔහුට මෙය කුතුහලයක් විය. ගෙදරින් විමසු විට වෙනත් අංකයක් පෙන් විය. ඔහු එම අංකයට ඇමතුමක් ලබාගත්තාය. ඒ අනුව අරුණ ගිහන්සා කතාවේ දෙවෙනි කොටස මෙසේ ආරම්බ වන බවයි.
කෙසේ නමුදු අරුණ හා ගිහන්සා යලි මිතුරන් විය. පසුව දිනක් අරුණ හට හදිස්සියේම තම සහෝදරියකගේ පුතෙකු සමග කොළබ යාමට සිදුවුනි. ඒ ඔහුගේ සම්මන්ත්‍රණයක් සදහාය. ඒ පිළිබද ඔහු තම මිතුරියට පැවසුවාය. අරුණ එම ස්ථානයට ගිය පසු ඇයද එම ස්ථානයට  පැමිණියාය. අනතුරුව ඔවුන් දෙදෙනා විජේරාම මාවත ඔස්සේ බොරැල්ල කනත්ත දෙසට ඇවිද ගියාය අනතුරුව බොරැල්ල දෙසටත් පසුව කාසල් පාරේ ඇති P&S අවන් හලට ගොඩ වී ආහාරගෙන ටික වෙලාවක් එහි රැදීසිට නැවතත් බොරැල්ලට පැමිණ තවත් අවන්හලකට ගොඩවී අනතුරුව සෙමෙන් අරුණගේ සහෝදරියගේ පුතුන් සිටි ස්ථානයට පැමිණියාය. ඔහුගේ වැඩකටයුතුද අවසන්ව තිබු හෙයින් ඔහු ඇයව ඇගේ නවාතැනට යන බසයකට නංවා ඔහුද ගමරට බලාඒමට බසයකට ගොඩ විය. එය ඔවුන්ගේ පළමු තනිව හමුවූ මොහොතකි. ඔහුට එදින සද අනුස්මරණිය දිනක් විය. නිවසට පැමිණෙන තෙක් ඔහු මනොලොකයක සැරිසරුවාය .
                                                                                                              *************
දෙදෙනාගේ මිතුදම යලිත් වතාවක් දුර යමින් තිබිණ. ඇය පුරුද්දක් වශයෙන් සෑම දිනකම උදැසන අමතන්නට පුරුද්දක් විය. මෙදින වල ඇගේ රැකියාවේ ගැටළු මතුවෙමින් තිබිණි. එමනිසා ඇයට අරුණගේ උදවු ඕනෑකර තිබිණි. එමනිසාම අරුණ පුළුවන් හැම මොහොතකම ඇයට සවන් දුනි. ඇය අස්වසාලිය.  දිනක් අරුණට ඇය මම මේ ඇත්තමයි කිඅන්නේ ඔය වගේ කෙනෙක් මට කවදාවත් හමුවෙලා නැති පැවසිය. තවත් දිනක් ඇය ඔහු තමාගේ යාලුවෙක් විතරක් වන බවට ද ප්‍රශ්න කළේය. අරුණට කෙලින් පිළිතුරක් දීමට නොහැකි උවත් ඔවු යයි පිලිතුරු දුනි.
                                                                                                               ************
ඔහු මේ පිළිබද දිල්රුක්ෂි අක්කට කිවත් ඇගේ අදහස වුයේ ඇය පිළිබද  බලාපොරොත්තු තබාගැනීම අනවශ්ෂ බවත් ඇගෙන් මෙපිලිබද කෙලින්ම ප්‍රශ්න කොට පිළිතුරක් ලබාගන්න ලෙසය. නමුදු අරුණ මෙපිලිබද කනටවත් ගත්තේ නැත. නමුත් දිනක් අරුණ හා ගිහන්සා  කතාකරමින් සිටි මොහොතක ඇය විසින් හදිස්සියේම "ඔයදන්නවද මම කෙනෙකුට ආදරෙකරනවා එයට මම ගොඩක් කැමතියි එයා විශ්වවිද්‍යාලෙ ඉන්න කෙනෙක් යයි පැවසිය. අරුණට සිහිනැති වීමට ගියේය කවුරුන් හෝ පැමිණ ඔහුට හොද කනේපාරක් ගැසුවාක් මෙන් දැනින. නමුදු ඔහු වෙනසක් නොපෙන්වා ඇගෙන් ඔහු ගැන විමසා වැඩක් ඇති පවසමින් දුරකථනය විසන්න්දී කලය. 
සිදුවුයේ කුමක්දැයි අරුණට සිතා ගැනීමට නොහැකි විය. පසුගිය දිනවල මල්පිපී තිබු ඔහුගේ ලෝකය මැලවී ගියාය. නමුත් මිත්‍රත්වයේ නාමයෙන් ඔහු ඉවසිය.
පෙර පරිදි ඇය කතාකලත් ඒ සෑම කතාවකම අවසානය සිදුවන්නේ " මිනිහ කතාකරනවා මම ඔයාට පස්සේ ගන්නම් යයි කියමිනි" මෙය අරුණගේ තුවාලයට යහුල් වලින් අනින්නාක් මෙන් විය.  මෙනිසාම අරුණ  ඇගෙන් ඉවත් වීමට තීරණය කොට ඒ පිළිබද ඇයට දැනුම් දුන්නේය. නමුත් ඇය ඊට ඔහුට ඉඩ දුනේ නැත. කුමක් නිසා ඔහු මේ තීරණය ගත්තාදැයි විමසා ඇය  කියා සිටියේ. ඇයි අරුණ අපිට යාලුවෝ වගේ ඉන්න බැරි
අරුණ එසේ සිටීමට බැරියමයි කියසිටියාය
අනතුරුව ඇය " මම බොරු කිවුවේ අරුණ මම එක මගේ අරක්ෂාවට එහෙම මම කියන්නේ එත් මට තාම කවුරුත් නැහැ අනික මම මෙහෙම කියන්න හිතුවේ ඔයාව මට ඕන නිසයි . අනේ මත එක්ක තරහ වෙන්න එපා " ඇය ඉල්ලිය.
අරුණ ටික වෙලාවක් කල්පනා කොට මට හිතන්න ඕනයි කියමින් දුරකථනය විසන්දි කලාය.
අරණට මෙකිසිවක් සිතා ගැනීමට නොහැකි විය. නමුදු ඇගෙ මිත්‍රත්වයේ නාමයෙන් හෝ ඇ ලග සිටීමට හැකි නිසා දිගටම එසේ සිටීමට සිතා ගත්තාය. යම් දිනක ඇය වෙන කවුරුහෝ විවාහ වුවද ඔහු විසින් එසියළු දේ කරදී ඇයට සුබපතා එනබවටම තමාටම ශපත කොට ගත්තාය..
මතු සම්බන්දයි..................................      

Wednesday, August 3, 2011

අහිමි ආදරය .........................( 4 වන කොටස )

සුන්දර අහිංසක යෞවනයකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල "අහිමි ආදරය" ..............................
ඔහුට ඇය දෙවොලක් විය නමුදු ඇයට ඔහු ඉනිමගක් පමණක් විය.......


කෙසේ වුවද ඇයට පිටුපෑමට සිතක් අරුණට නොවිය. එමනිසාම අයසමග මිතුරන් ලෙස සිටීමට ඔහු එකග විය. පසු දින ය ඔහු ඇමතුවත් ඊට පෙර දින සිදුවූ සිදිවීම් පිළිබද ඇයට ගානක් වත් නොවිය. කාලය කෙමින් ගතවිය. ඇයගේ  අධ්‍යාපන කටයුතු ලෙසිකරගැනීමට ඇගේ සිය පවුලම නගරයේ පදිංචියට පැමිණියාය. දිනක් සමීර සහ අරුණ අවන්හලකට වී දිවආහාරය ගනිමින් සිටි මොහොතක අයගෙන් ඇමතුමක් ලැබිණි. ඉන්පසු හදිස්සියේම වගේ අරුණ අහරගැනීම අවසන් කොට බිල ගෙවා දැමුවාය. පසුව සමීර දෙසට හරි "ඉක්මන් කරපන් බන් යයි" කිවේය සමීරත් කමනවත දමා අරුණ අනුගමනය කාලය. ඉන්පසු සමීරගේ බයිසිකලයට ගොඩවූ අරුණ "යමං" කිවේය. සමීර කොහේදැයි විමසිය. ඒකිට මාව බලන්න ඕනලු ඉතින් මට ගෙදර ඉස්ස්සරහයින් යන්න කිවුව. අරුණ කිවේය. සමීර කිසිවක් නොදොඩා බයිසිකලය පැද්දේය. එකගමන්නක් නොව ගමන් කිහිපයක් නිවාස ඉස්සරහින් ගමන් කල පසු නැවත ඔවුන් හැරිණ. සමීරට හොදගන්නය. ඔහු මෙසේ කිවේය. මචං මෙව මට හොද අත්දැකීම් කමක් නැ. උබල එකතු වෙච්ච කලෙක මේවට සලකපන් . 
 මෙසේ කාලය සෙමෙන් ගෙවී ගියේය අරුණට ඇගෙන් උදව්වක්  අවැසි විය. ඒ ඔහුගේ උසස් පෙළ තනි වියාපෘතිය සදහාය. ඇය ඇගේ වියාපෘතිය ඔහුට දුන්න පමණක් නොව එහි ඇති සියලු පරිච්චේද තම අත් අකුරෙන් ලියා දුන්නාය. පසුව ඇගේ මව අරුණ හට පැවසුවේ තමාගේ වැඩකටත් වඩා  උනන්දුවෙන් ඇය මෙකර්යයේ නිරත වූ බවයි. අරුණට ඇකෙරේ ඇති ආදරය මෙනිසා තවත් වැඩිවිය මන්දයත් මේ ඔහු තවකෙකුගෙන් මෙවැනි උදවුවක් ලැබූ පළමු අවස්ථාව නිසාය. බොහෝ විට ඔහු ඔහුගේ වැඩ තනිවම කරගනියි. යමක් අවශ්ෂ වුව හොත් එය මිලදී ගනියි. ඔහු කාගෙන් වත් උදුවක් බලාපොරොත්තු නුනාය.
නමුත් මේවන විට ඔහු එක්තරා නරක වැඩකට මුල පුරා තිබිණි එනම් ඔහු විසින් අයගේ දුරකථනය රිලෝඩ් කිරීමයි. එය ඔහුට එම අවස්ථාවේ නොතෙරුනාය.
                                                           ********************
මේ අතර උසස් පෙළ විභාගය  ද අරුණගේ උපන්දිනයද ලංවිය. ඇය මද්යම රාත්‍රියේ කතා කොට ඔහු හට සුබ පැතුහ. මෙහා සමගම ඔවුන් ගේ උසස්පෙළ කඩ ඉමද පසුවිය. අරුණ එකිනෙකට වෙනස් මාර්ග දෙකක් තෝරාගත්තේය. එනම් පරිගණක අංශය හා ජන මද්‍ය අංශයයි. ඇය සිතා සිටි අංශයෙන් ඇයට අවස්ථාවක් ලැබෙන තුරු නිවසට වී සිටියාය. අරුණ ඉඩක් ලද සෑම අවස්ථාවකම ඇයට ඇමතීම කලත් බොහෝ අවස්ථාවල ඇගේ දුරකථනය කාර්ය බහුල විය. එනම් තවත් ඇමතුමක් හා ඇය සම්බන්ද වී සිටියාය. මේ පිලි බද අරුණගේ සිතේ අවිශ්වාශයක් තිබුනත් ඇකෙරේ ඇති ආදරය හා විශ්වාසය අනුකම්පාව නිසා ඇගෙන් මෙපිලිබද නොවිමසා සිටියාය.
                                                     **********************************  
කාලය මෙසේ මාසයක් දෙකක් ගතවිය ගිහන්සා හට රැකියාවක් ලැබී තිබිණි. දිනක් අරුණ තම ඉගෙනීමේ කටයුතු සදහා කොළබ ගොස් යලි නිවසට පැමිණෙමින් තිබිණ. ඔහුගේ දුරකථනය නාද විය ඒ ඇයයි ඔහු ඇමතුමක් ගත්තාය. 
" අරුණ අනේ මට බයයි අරුණ " ඇය කියාගෙන ගියාය අරුණට කිසිවක් සිතාගත නොහැකි විය
අයි මොකද උනේ අරුණ විමසිය.
"අනේ ඔයා මත එක්ක තරහ වෙන්න එපා කියන්න තරහ වෙන්නේ නැනේ"
හරි හරි ඔයා කියන්න 
"අරුණ ඔයා දන්නවනේ මට කොළබ එන්න වෙනවනේ "
ඔවු ඉතින් 
" ඉතින් මට එයාව හම්බ වෙන්නේ  නැති නිසා අද අපි හම්ම්බ උනා"
කාවද අරුණ අමාරුවෙන් වචන ගලපාගෙන ඇසුවාය ඔහුගේ අහස වලාකුලින් බරව තිබිණි ප්‍රචන්ඩ වර්ෂාවක් ඔහු ඉදිරියේ ඇතිබව ඔහුට දැනිණ. තවත් මහා මුසල නිහැඩියාවක් ඔහුගේ හදවත තුල ගලාගියාය.
අනේ අරුණ මට සමාවෙන්න මම යාළුවෙලා ඉන්න කෙනා. අද අපි හම්බ උනා එත් අපේ මල්ලි කෙනෙක් වෙන කෙනෙක් අපිව දැක්ක අපේ ගෙදරට කියයිද කියල මට බයයි. මම මොනවද කරන්න ඕන ඇය ඇසිය.
ඔය බය නැතුව ඉන්න මුකුත් වෙන එකක් නැ ඔහු අමාරුවෙන් වචන ගැට ගසාගෙන කිවුවාය. ඔහුට දුරකථනය විසන්දි කිරීමට ඔනවුවත් ඔහු එසේ කලේ නැත.
ඔහුගේ ඔලුව තුල මහාවරුසාවක් අකුණු ගසමින් ඇදහැලෙමින් තිබිණ. ඔහුගේ හදවත කෑලිවලට කඩා හැලෙන තරම් වේදනාවක් විය. ඇගේ මුවින් පිට වූ වදන් අසත්‍ය ඒවා වැනි ඔහු සිති යද්දේය. නමුදු එසියල්ල සත්‍ය විය. මේසියල්ල දෙස බලා සිටි ඔහුගේ ජීවිතය ඔහුට මේ අවස්ථාවේ එක උදුවක් කළේය. ඒ ඔහුගේ දුර කථනයේ මුදල් අවසන් කිරීමයි. ඒඅනුව දුරකථනය විසන්දි විය. නමුත් ඇය ඔහු ඇමතිය "අනේ තරහ වෙන්න එපා අරුණ මට උදුවූ කරන්න"ඇය ඉල්ලිය
නැ නැ මමතරහ නැ මගේ සල්ලි ඉවරයි එකයි මම ඔයාට පස්සේ ගන්නම් යයි අරුණ කිවේය. වන විටත් අරුණගේ දෙඇස් වලින් කදුළු එලියට පැන තිබිණි. අරුණ ලගසිටි අයෙකු "ඇයි මල්ලි මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක්ද"  විමසිය 
අනේ නැ අරුණ අමාරුවෙන් මවාගත් සිනහවකින් පැවසිය. නිවසට එනතෙක් ඔහු දෙලොවක් අතර සිරවී සිටියාය .
                                                      **************************************  
පළමු ආදරය වෙනුවෙන් තම ජීවිතය පවා කැපකිරීමට  තරම් වූ ආදරයකින් ඔහු ඇයට ආදරය කලාය නමුත් ඔහුට සිදුව ඇත්තේ ඔහුගේ ආදරය කැපකිරිමටයි . ඇය ඔහුට මෙසේ කිරීම සම්බන්දයෙන් ඔහුට මහත් වූ දුකක් ඇතිව තිබිණි. මේවන විට ඇගේ දුරකථනයට ඔහු විසින් දමන ලද රිලෝඩ් වල එකතුව ඔහු අතට පත් විය. එයද ඔහුට අදහාගත නොහැකි අගයක් විය. නමුදු ඒ ගැන ඔහුට දුකක් නොවිය. ඔහු සෑම විට අන් අයගේ ආදරයට බදුන් වුනු පුද්ගලයෙකු විය. එහෙයින් මෙආදරය නොලැබීම පිළිබද දුකක් ඔහුට ඇතිවිය. ඒ ගැන පැවසීමට ඔහුට සිටියේ වෙරළත් ඔහුගේ හොදම යහළුවාත් පමණි. අවසානයේ ඇගෙන් ඇත් වන්නට ඔහු සිතා ගත්තාය. 
මේසියල්ල මෙසේ සිදුවෙත්දී ඇය ඔහු ඇමතීමට උත්සහ ගතය. නමුදු ඔහු ඇමතුම් වලට සම්බන්ද නොවිය. අනතුරුව ඇය කෙටි පණිවිඩයක් එවුවාය එවුවාය . එය මෙසේයි " ඇයි ඔය ඔච්චර කුහක වෙන්නේ " ඇත්තය අරුණ කුහකය ඇය අරුණට රුවන් මාලිගා පෙන්වා එකපාරට ඔහු බිම අදදැමිය ඔහු කුහකය .
ඔහු නැවත පණිවිඩයක් ඇයට යැවුවාය. එය මෙසේය " මම කුහකයි තමයි මේකට පස්සේ එන මැසේජ් දෙක තියාගන්න තව කාටහරි දෙන්න ඕනෑවෙයි "  ඒ ඔහු සතුව සුරක්ෂිත ව තිබු ඇය විසින් එවන ලද ඇය ඔහුට ආදරේ යනුවෙන් සදහන් පණිවිඩ දෙකයි. 
                                               ************************************* 
නිදහසේ සැමවිට සැහැල්ලුවෙන් ගතකල අරුණගේ ජීවිතය අවුරුදු එක හමාරකට වැඩිකාලයක් ඇය වෙනුවෙන් කැප කොට තිබිණි. එහෙත් ඒවෙනුවෙන් ඔහු ලබාගෙන තිබුනේ මෙවිරහ වේදනාව පමණි. ඔහුට ඔහුගේ හිත තරමක් දුරට හෝ හදාගැනීමට මාස කිහිපයක් ගත වුනි. ඔහු නිවැරදිද ඇය නිවැරදිද මම නොදනී නමුදු මේ කතාව තවත් ඉදිරියට ඇදේ...........
මතු සම්බන්දයි ........................
අහිමි ආදරය දෙවන කොටසින් හමුවෙමු...............................

Tuesday, August 2, 2011

අහිමි ආදරය .....................................( 3 වන කොටස )

සුන්දර අහිංසක යෞවනයකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල "අහිමි ආදරය"..............................
ඔහුට ඇය දෙවොලක් විය නමුදු ඇයට ඔහු ඉනිමගක් පමණක් විය.......

කාලය ගෙමෙන් ගෙවී ගියේය කෙමෙන් කෙමෙන් ගිහන්සාගේ උපන් දිනය ලංවිය. අරුණ විසින් කල් තියාම යට සුබපැතුම් පතක් තැපැල් කොට තිබිණි. අනතුරුව උපන්දින මද්යම රාත්‍රියේ ඔහු ඇයට කතා කොට සුබ පැතුවාය.මේසියල්ල තමාට අලුත් යැයි ඇය ඔහු හට පැවසුවාය. නමුදු මේසියල්ල ඇයට පමණක් නොව ඔහුටද නවමු අත්දැකීම් විය. ඇය හදවතින්ම ඔහුට ස්තුතිකලාය. මේසියල්ල මෙසේ සිදුවෙත්දී ඇය හා ඔහු දවසට එකවරක් වත් කතාකිරීම පුරුද්දක් විය. එවන විට අරුණගේ සිතේ ඇතිවූ ආදරය නමැති කුඩා සිතුවිල්ල දළුලා වැඩෙන ගසක් බවට පත් වෙමින් තිබිණ. ඇයත් වැඩෙන ගසට පොහොර දමන්නක් මෙන් ඇය පාසල නිම වී පාසැල අසල ඇති දුරකථන කුටියෙන් ඔහුව ඇමතිය. තවද සිදුවෙන  සියලු සිදුවීම් තොරක් නැතිව අරුණට පැවසුවේය. මේසියල්ල අතරේ අරුණ විසින් ඇයට තමා ආදරය කරනා යුවතියක් සිටින බව පැවසුවේය. එවිට ඇගෙන් ඔහුට නිමක් නැති විය .  සැමවිට ඇය කවුරුන්ද යන වග ප්‍රශ්න කලාය. ඔහු එය නොපවසන කල ඇය ඔහු හා තරහ විය.
         ඔහුට තමා කරගත් මෝඩකමක් යැයි සිතින. එහෙත් ඇය දින කිහිපයක් යන තුරු කතා නොකලාය. අනතුරු ඔහු කෙසේ හෝ පවසමි යන මතයෙන් ඇයට ඇමතුමක් ගත්තාය. ඇය ඇමතුමට සම්බන්ද විය නමුත් පළමු පැනය වුයේ "එයා කවුද කියනවද නැද්ද"
හරි මම කියන්නම් ඔයා මත් එක්ක තරහ වෙන්න එපා යැයි ඔහු පැවසුවේය. තවත් ඔහු ඇයට බොහෝසෙයින් ආදරය කරනා බවත් ඇය නොලැබුනොත් කිසිවෙකුටත් ආදරය නොකරන බවටත් ප්‍රකාශ කලාය. එහෙත් ඇයට දැනගැනීමට ඕන කම තිබුනේ ඇය කවුරුන්න්ද යන වග පමණි. 
අනතුරුව අරුණ බොහොමත්ම සෙමෙන් වචන ගැට ගසමින්  ඒ ඔයා යැයි පැවසිය
මට ඇහුනේ නෑ ඇය කිවේය 
"ඒ වෙන කවුරුත් නෙමෙයි ඔයා" ඔහු නැවත වරක් කිවේය.
මිනිත්තු කිහිපයක් දුරකතනයේ  රැදීසිටි ඇය එකවරම කිසිවක් නොකියාම දුරකථනය විසන්දි කලාය.
ඔහු නැවත එයට සම්බන්ද වීමට උත්සහ ගත්තත් එය පලක් නොවිය....
                                                 *****************************************
පැයකිහිපයක් ගතවිය. අරුණගේ දුරකථනය නාදවිය ඒ ඇයයි ඔහු ඇමතුමට සම්බන්දවිය. අරුණ ඇයි ඔයා මම ගැන එහෙම හිතුවේ මම කවදාවත්ම එහෙම හිතුවේ නෑ. අනික මගේවයසේ කවුරුත් මගෙන් එහෙම අහලත් නෑ. කියන්න ඔයා විහිළුවක් නේ  කලේ. ඇය කියා ගෙන ගියාය.
නැහැ ගිහන්සා මම ඇත්ත කිවුවේ මම ඔයාට ආදරෙයි. ඇත්තමයි . මම දන්නේ නෑ ඇයි කියල එත් එක ඇත්තයි.
අරුණ මට මේගැන හිතන්න ඕන 
ඔයාට කැමති තරම් කාලයක් ගන්න මම ඉන්නම් කමක් නෑ 
අරුණ දුරකථනය විසන්දි කලාය.
               මෙලෙස සති දෙකක් පමන ගතවිය. ඔවුන් දෙදෙනාගේ මිත්‍රත්වය එලෙසින්ම පැවතිනි පසුගිය දිනක සිදුවුසිදුවීම සිදුවුවද යන්නවත් දෙදෙනාට මතක තිබුනේ නැත. සිදිවුයේ දෙදෙනා  තවත් ලංවීම පමණි. දිනක් ඇගෙන් ඔහුට කෙටි පණිවිඩයක් ලැබිණි. එහි සදහන් ද මෙසේයි 
"මම ඔයාට කැමති වෙන්නම් හැබැයි අපේ ගෙදරින් අකමැති උනොත් අපි මේක නවත්වන්න ඕන "  
ඔහු පෙරලා පණිවිඩයක් යැවුවේය මට ඔයාව ඕන පේරාදෙණියේ ලව් ලෙන් එකේ ඇවිදින්න නෙවෙයි.
ඇය ඔහු ඇමතිය මොකද එකේ තේරුම ඇය ඇසිය 
එකෙතෙරුම මට ඔයාව ඕන හැමදකට මිසක් ටික දවසකට නෙමෙයි කියන එක.
එහෙමද අපි බලමු ඇය දුරකථනය විසන්දි කලාය.
ටික වෙලාවකට පසුව ඇගෙන් නැවතත් කෙටි පණිවිඩයක් ලැබිණ. එහි මෙසේ සදහන් විය "හරි හරි මම ඔයාට කැමතියි එකියන්නේ මම ඔයාට ආදරෙයි  "
තවත් පණිවිඩයක් ලැබිණි එහි මෙසේ සදහන් විය iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
                                                                            llllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll
                                                                            ooooooooooooooo
                                                                            vvvvvvvvvvvvvvvvvvv
                                                                            eeeeeeeeeeeeeee
                                                                             yyyyyyyyyyyyyyyyyyy
                                                                             ooooooooooooooo
                                                                             uuuuuuuuuuuuuuuuu
අරුණගේ සිතේ එකමලක් නොව මල් යායක් පිපිනි ඔහුට ඉන්න තැන පවා අමතක විය. ඔහුට මෙය සතයක් ද යනවග තේරුම් ගැනීමට අවශ්‍ය  විය ඔහු තම දෑතින්ම තම කම්බුලට පහරක් ගසා ගත්තේය. සැබෑවකි ඔහුට වට හිනි ඔහු ඇයට ඇමතුමක් ගත්තේය ඔයා ඇත්තමද කියන්න මට 
"ඇත්ත එත් මට කියන්න ලැජ්ජයි"  ඇය පැවසිය. ඇය ඔහුගෙන් ඉල්ලීමක් කලාය මේගැන කිසිවෙකුට නොපවසන ලෙසත් හෙට ඇයට ඔහුව දැකීමට උවමනා බවත් එමනිසා පාසල් හන්දියේ සිටින ලෙසත් එහෙත් තමන්ව නොසොයන ලෙසත් පැවසිය ඒ සියල්ලට ඔහු විය. මෙසේ මේ සංවාදය දික් වෙද්දී අරුණගේ දුර කථනයේ මුදල් අවසන්විය එය දයිවයේ සරදමක් වන්නට ඇත. ඇය ඔහුට කතාකලද ඇයගේත් මුදල් අවසන් විය . කතාකරන්නට බොහෝදෙ තිබුනත් ඊට ඉඩක් නොතිබිණි. එදින අරුණ නින්දට ගියේ සැහැල්ලු සිතිනි. ඔහුට එම රාත්‍රිය වෙනදට වඩා දිගු රාත්‍රියක් විය. 
                                               පසුදා අලුයම පටන් ඇය කතාකලත් ඔහුට ඇමතුමක් ගැනීමට නොහැකි විය. පසුව පාසල් යන ගමන් ඇය වෙත ඇමතුමක් ගත්තාය 
එවිට ඇය පැවසුවේ තමාට අද පාසල් ඒමට නොහැකි වූ නිසා පෙරකි ස්ථානයේ නොසිටින ලෙසටයි. 
අරුණ විමසුවේ ඇයි පාසල් නොඅවේ කියාය 
නින්දගියායි ඇය කෙටි පිලිතුරක්  දුන්නාය. දුරකථනය විසන්දි කොට ඔහු පාසලට ගියාය...
පාසලට ගියත් ඔහුට වැඩි වැඩක් තිබිනේ නැත එහෙයි විමර්ශන් අංශයට ගොස් මනෝවිද්‍යාව පොත තෝරා ගෙන පුටුවකට බර විය. එහෙත් ඔහුට පොත කියා වීමට නොහැකි විය. ඇගේ වෙනස් වීමක් ඇති සිතෙන්නට විය. කෙසේනමුදු පාසැල අවසන් වන වෙලාව වන විට උඩින් පල්ලෙන් පොත කියව අවසන් කර තිබිණි .
                                                                ********************************
ඔහු පාසල් අවසන්ව එනගමන් ඇයව ඇමතුවත් දුරකතනයට ඇය සම්බන්ද නොවිය. පසුව ඔහු නිවසට පැමිණ දිව ආහාරය ගෙන ඇය ඇමතිය එවිට ඇය සම්බන්ද විය. නමුත් මේ අවස්ථාවේ තමන් යම්කිසි වැඩක නිරතව සිටින නිසා පසුව අමතන්නම් යැයි පැවසිය.
පසුව අරුණ සමීරගේ ගෙදර ගියාය. ඔහු හා කතාබස් කොට සිදුවූ සිද්දීන් ඔහුට පැවසුවාය ඔහු හදපතුලෙන්ම අරුණට සුබ පැතුවේය. නැවත නිවසට පැමිණි අරුණට සවස් යාමයේ ඇගෙන් ඇමතුමක් ලැබිණි. අරුණ පෙරලා ඇයට ඇමතුමක් ගත්තාය . ඇය මෙසේ පැවසිය " අරුණ මට සමාවෙන්න මත් එක්ක තරහ වෙන්න එපා මට සමාවෙන්න මම කියන දෙ තෙරුම් ගන්න ඊයේ හවස ඉදල මගේ ඔලුව උඩ ලොකු බරක් තිබ්බ වගේ මට තේරෙන්නේ නෑ ඇයි කියල එත් මට හිතෙනවා අපි මේක නැවත්තුවොත් හොදයි කියල අනේ මට සමාවෙන්න අපි හොද යාලුවෝ වගේ ඉමු . අනේ මම කියන එක තේරුම් ගන්න."
අරුණට ඔහුගේ මුළු ලෝකය හරහා සුළි කුණාටුවක් හමා යන්න සේ දැනිණි. ඔහුගේ හිතේ පිපි තිබු මල් යායම ෂනයෙන් විනාස වී යන්න සේ දැනිණි. ඔහුට ඉන්න තැන පවා අමතක විය. දෑස් වලින් කදුළු කට පැන තිබුනේ ඔහුවත් නොදැනමය.
ඔහු ආයාසයෙන් වචන අහුලාගෙන කමක් නෑ හරි මම පස්සේ කතා කරන්නම් යැයි පවසා දුරකථනය විසන්දි කලාය. ඉන්පසු ඔහු පළමු කොට කලේ නාන කාමරයට ගොස් දොර වසාගෙන හඩුවාය අනතුරුව මුහුණ සෝදා ගෙන පැමිණ ඇදුමක් ඇදගෙන සමීර හමුවීමට පිටත්විය. නැවතත් ඇය කතාකලාය අනේ මට සමාවෙන්න අරුණ ඇය පැවසිය.
එක අවුලක් නෑ ඔහු හිතේ තිබු කැලබිම යට පත් කොට ගෙන කිවේය. ඇය දිගු කතාවකට  සුදානම් වුවත් ඔහුට ඕන වුනේ තනි වීමටය. එනිසා ඔහු දුරකථනය විසන්දි කලාය. අනතරුව තනිවම වෙරළට පැමිණ හුදකලාව කල්පනා කලාය. ඔහුට තන්නිවම මෙය දරා ගැනීමට නොහැකි විය. දහසක් බලා පොරොත්තු තබාසිටි ආදරය මෙසේවිම පිළිබද අරුණ සිටියේ බලවත් ලෙස ශෝක විය . ඔහු සමීරට ඇමතුමක් ගත්තාය. ඔහු සමිරසමග කතාකරන විට ඔහුට ඇඩිනි සමීර වහාම ඔහු සොයා පැමිණියාය. ඔවුන් කුමක් කලයුතුද කළහැකිද යන්න සිතුවාය. බොහොවෙලා වෙරළේ ගත කල ඔවුන් අවසානයේ තීරණයකට පැමිණියාය ඒ 
ඇය කැමති වෙන තාක් කල් ඇය සමග මිතුරෙකු ලෙස සිටින බවටයි මෙය අරුණගේ තීරණයක් වුවත් එයට සමීර කැමති නොවිය නමුදු ඔහු තීරණයට විරුද්ද නොවිය. ඔහු පැනයක් නැගුවේය ඒ "උබට පුලුවන්ද එහෙම ඉන්න එහෙම කවදාවත් නොවුනොත් "  අරුණගේ පිළිතුර මෙසේ විය මට පුළුවන් නැත්නම් හැමදාම යාලුවෙක් වගේ ඉන්නවා.
                                               **************************************************
මඩ ආකාරයක්  මැණිකක් සොයන අරුණගේ කතාව තවත් ඉදිරියට.......................
මතු සම්බන්දයි..... 

මට මං ගැනම දුක සිතුනි..............

  නුදුරු අතීතයේ දිනක මා සුන්දර පරිසර පද්දතියක අසිරිය විදීමට සිතා නුවරඑළියේ ගියෙමි නමුත් මාගේ දැනුමේ ඇති තරම මට ඊයේ වැටහුණි. මන්දයත් මා හට ඊයේ හදිසියේම යාමට සිදුවූ ගමනක් නිසාය. ගමන් මාර්ගය මෙසේය 
හක්මන දෙනගම වැව ඉස්මත්තෙන් පටන් ගන්නා මුලටියන මාර්ගයේ සැතපුම් 2 ක් පමණ ගමන් කල පසු මම කියන්නා වූ මේ පරිසර පද්දතිය ඔබට හමුවේ. තවත් මුලටියනේ සිට කොටපොළ මාර්ගයේ ගමන් කරන විට විශිෂ්ට පරිසරපද්දතිය ඔබට හමුවේ. තවද එම මාර්ගය තුල රක්ෂිත වනයක්ද ඇත. තවද වනය මැදින් ගලන්න වූ සුන්දර දිය කඩිත්ත කුඩා දිය ඇලි තනමින් පහලට ගලා බසී..  මෙපිලිබදව මතක සටහන් ගෙන ඒමට මට නොහැකිවිය ඒ මම ඒ සදහා සුදානම් වී නොගිය නිසාය. නමුත් හැකි ඉක්මනින් යලිත් යාමට බලා පොරොත්තු වෙමි. .......

Monday, August 1, 2011

අහිමි ආදරය.........................................( 2 වන කොටස )

සුන්දර අහිංසක යෞවනයකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල "අහිමි ආදරය" ..............................
ඔහුට ඇය දෙවොලක් විය නමුදු ඇයට ඔහු ඉනිමගක් පමණක් විය.......



                                        
                                                                     තව දින කිහිපයක් ගතවිය. තවත් දවසක හවස් යාමයක හදිසියේම අරුණගේ දුරකථනය නාදවි නවතින . ඔහු දුරකථන තිරය දෙස බැලුවිට දුටුවේ ගිහන්සා යනුවෙන් එහි සටහන්ව ඇති අන්දමයි.  පසුව ඔහුත් ඇගේ දුරකථනය වරක් නාද කොට ප්‍රතිචාර දැක්විය. පසුව ඇගෙන් කෙටි පණිවිඩයක් ලැබිණි. එහි මෙසේ සදහන් විය.
"ඇයි මේ මිස් කෝල්ස් ගහන්නේ " යනුවෙන් එහි සදහන් විය. ඔහුත් පෙරලා කෙටි පණිවිඩයක් යැවුවේය. එහි මෙසේ සදහන් විය "ඔයානේ පටන් ගත්තේ "
ඇගෙන් තවත් පණිවිඩයක් ලැබිණ " අනේ නැ මම කොලබ ඉදල එනගමන් " යැයි එහිසදහන් විය..
                            පසුදින උදැසන යලිත් ඇය ඔහු ඇමතුවාය ඒ බුක් මාර්ක් වල මුදල් ලබාගැනීමට හැකිදැයි විමසීමටයි. ඒඅනුව එසදහා තැනක් වෙලාවක් ඔවුන් විසින් තීරණය කොට සංවාදය අවසන් විය. ඒඅනුව අරුණ විසින් ඇය කියූ තැනට මුදල් ගෙන ගියාය. ඇය පැමිණ සිටියේ මව සමගිනි. මින්පෙර පාසල් ඇදුමින් සරසිසිටිම පමණක් දැක සිටි අරුණට ඇස් අදහා ගත නොහැකිවිය. මන්දයත් ඇගේ පෙනුම හා ඇය ඇදසිටි ඇදුම හුදෙක් තමාගේ සිහින කුමරියට ගැලපීම එයට හේතුවයි. මදවේලාවක් ඇය දෙස බලා සිටි අරුණට යලිත් ඇගේ හඩින් පියවි ලෝකයට පැමිණියාය. ආඅ මම මිට කලින් ඔයාව මෙහෙම දැකල නැනේ. අපහසු තාවය මකා ගැනීමට ඔහු එසේ පැවසිය. ඇගේ මවත් අරුණ සමග කුළුපගව කතාකලාය. අනතුරුව ඇයට ගමන් කිරීමට අවශ්ෂ බස් රථය පැමිණීම නිසා ඔවුන් වෙන්ව ගියහ.
නමුත් අරුණගේ හිතේ යම්කිසි චකිතයක් කුතුහලයක් සහ කුමක්දෝ පෙරලියක් වෙමින් පැවතුනි..
      *******************************************
 මෙසේ දින කිහිපයක් ගත වෙත්ම අරුණ හා ගිහන්සා අතර මිත්‍රත්වයක් ගොඩනැගිනි. දිනකට දෙදෙනාම කිහිප වතාවක් ම  කතාකලාය. ඇගේ සමහරක් ප්‍රශ්න ඇය ඔහුට පැවසිය. දිනක් හදිසියේම ඇය කියූ කරනා දෙකක් නිසා ඔහුගේ සිත කුතුහලයෙන් හා සංවේගයෙන් පරිනි. ඒවා නම් ඇය කැමති ප්රිමි ලමයකුගේ හැඩරුව හා නමුත් ඇයට කිසිම දිනක විවාහ වීමට නොහැකි බවයි. අරුණ විසින් එම අවස්ථාවේ ඒ ඇයි කියා විමසා සිටියත් ලොකු හේතුවක් තියනවා කියමින් පිළිතුරු දීම  මග හැර ගියාය.  පසුදින සවස අරුණ උපකාරක පන්තියට ගියත් එය නොපැවැත්වූ නිසා ඔහුගේ හොදම යාලුවා වන සමීර සමගින් වෙරළට ගියාය . ඔවුන් විශේෂ වැඩක් නැති විවේකි සෑම අවස්ථාවකම මෙහි පැමිණීම පුරුද්දක් කරගෙන තිබිණ. පපින ඔවුනට අති ප්‍රශ්න විවේකිව කතා බහ කලාය. මෙසේ කතා කරන අතර තුර ඇය පැවසු දෙය අරුණ විසින් සමීර හට පැවසුවාය. සමීර පැවසු අන්දමට ඒ හැඩරුව අරුණට සමාන විය. නමුත් අනෙක් කරණය සදහා පිළිතුරක් දීමට ඔහු මැලිවුවාය. නමුත් අරුණ පැවසුවේ ඇයට මොන ගැටලුව තිබුනත් ජීවිතය වැරදි තිබුනත් ඇය තමාට කැමතිනම් තමා ඇය විවාහ කරගන්න බවයි. ඒඅනුව ඇය පිළිබද සිතක් ඇතිබව අරුණට පිළිගැනීමට සිදුවිය. මෙපිබද දැන සිටියේ සමීර පමණි.
ඒ අනුව ඇගේ උපන් දිනය ගැන අරුණට දැන ගැනීමට අරුණට අවශ්ෂ්‍ය විය ඒ සදහා අරුණ තමාගේ යෙහෙළියකගේ සහය පැතුවය. ඇය අරුණට අවශ්‍ය දේ කර දුනි......
                                                                   **********************************************************************
දිනක් අරුණ රාත්‍රී නින්දට ගොස් සිටි මොහොතක දුරකථනය නාදවිය. ඒ ඇමතුම ඇගෙන් විය. වෙලාව මද්යම රාත්‍රියට ආසන්නව තිබිණ. ඇගේ හඩ සෙමෙන් හැඩුම් බරව තිබිණි. ඇය දිගට ම කතාකරගෙන ගියාය ඇය පැවසුවේ ඇයට ඇති ප්‍රශ්නයි ඇයි ඇයට විවාහ වීමට නොහැකි යන්නත් ඇය පැවසුවාය. ඒ ඇයට පරම්පරා ගත රෝගයක් වැළදීමට ඉඩ ඇති බවත් දැනට එම රෝගයෙන් ඇගේ මිත්තනිය විදවන බවත් ඇය පැවසුවාය. අරුණට මෙය අලුත් අත්දැකීමක් විය. ජිවිතයේ පළමු වතාවට යුවතියක් මද්යම රාත්‍රියත් ඉක්මවා ගොස්  ඇති මොහොතක තමා සමග කතා කරනවා. ඇත්තෙන්ම අරුණ  බිය වී සිටියාය ඒ  ගෙදර උදවිය    
නින්දෙන් අවදි වී ප්‍රශ්නයක් ඇතිවෙයි. ඔහුට දුරකථනය විසන්දි කිරීමට අවශ්‍ය වුවත් ඇගෙන් ඊට ඉඩක් නොවිය.. කෙසේවෙතත් අලුයම 4 පමණ ඇයට නින්ද යනතෙක් සංවාදය පැවතින. අන්තිමට අරුණ ඇයට "ඕනෑම දෙකට මම ඔයාට ඉන්නවා යැයි" පැවසිය.
         සමාජයේ මද්යම පන්තික පවුලක ලාබාලම දරුවෙකු සහ සහෝදර සහෝදරියන් 4 ර දෙනුකුගේ සුරතලය මත හැදුනු ඔහු හට පවුල් වල ප්‍රශ්න ගැන හෝ සමාජයේ ප්‍රශ්න ගැන එතරම් අවබෝදයක් නොවිය. නමුදු ඔහු තමන්ගේ මනස හා තර්ක කොට යමක් දිහා වෙන අයෙකුට වඩා දුරට සිතනු ලබයි. ඔහු සෑම දෙයක් දිහාම වෙනස් ම කෝණයකින් බලන්නෙකු විය. එනිසාම මේදේවල් ඔහුට අලුත් ඇත දැකීම් විය ...
          ඔහුට තවත් වදදෙන ගැටළුවක් විය ඒ නම් ගිහන්සා කතාකරන හැම මොහොතකම එක් පැනයක් නැගුවාය එනම් " ඇයි අරුණ අපි මෙහෙම කතාකරන්නේ " අරුණට දීමට පිලිතිරක් නොවිය ඇය විමසන්නේ ආදරය ගැනද ඔහුට ප්‍රශ්නයක් විය ටක වෙලාවකින් ඔහු අපි හොද යාලුවෝ නිසා වෙන්න ඇති යැයි පවසමින් කතාව මග හරියි නමුදු ඔහුගේ සිතේ පැනය ඉතුරුව පවතී.. ඇත්තටම ඇයි ඔවුන් කතා කරන්නේ එලෙසින් ..
             *****************************************************************
මතු සම්බන්දයි............. 

අහිමි ආදරය.........


ඔහුට ඇය දෙවොලක් විය නමුදු ඇයට ඔහු ඉනිමගක් පමණක් විය.......
සුන්දර අහිංසක යෞවනයකුගේ සිත කදුලින් තෙත් කල "අහිමි ආදරය"අදසිට පාඨක ඔබට ........................

අහිමි ආදරය.........
                අරුණ .. අරුණ ... පාසල් පිට්ටනියේ ඈතකොනක සිට තමාගේ නම කියමින් තමා වෙත එන හසිත දැක ගැනීමට හැකිවිය. ඔහු අත අරුණට අයත් ජංගම දුරකතන දෙකක් විය. අනේ බන් මේක පැය ගානක් තිස්සේ වදිනවා ඉවරයක් නැ හසිත මවාගත් තරහකින් කිවේය. අරුණ හා හසිත යහළුවන්ය. ඔවුන් දෙදෙනා ලංකාවේ ප්‍රසිද්ද පාසලක ශිෂ්‍යයෝ වුහ. අරුණ සිනාසෙමින් දුරකතනයට පිළිතුරු දීමට සැරසී දුරකථන තිරය දෙස බැලුවේය. එය හුරු පුරුදු අංකයක් නොවූ නිසාවෙන් ඔහු ගරුසරු ඇතිව හෙලෝ ගුට්මොනින් අරුණ හියර් ..... ලෙස ඇමතිය.
අනෙක් කෙලවරින් හෙලෝ මම ගිහංසා කතාකරන්නේ යයි පිළිතුරු විය.
අරුණ යනු ඒ වන විට එම පාසලේ ජනප්‍රිය චරිතයක් විය. මන්දයත් ඔහු කැපිපෙනෙන චරිතයක් හා පාසැල නියෝජනය කිරීම පිණිස විදේශ ගතව පැමිණි අයෙක් නිසාවෙනි. ගිහන්සා යයි අරුණ ඇමතු යුවතිය තවත් ලංකාවේ ප්‍රසිද්ද බාලිකාවක සමවයසේ පසුවන ශිෂ්‍යාවක් වුවාය.( පසුව දැන ගත් පරිදි)
ගිහන්සා විසින් අරුණ අමතා ඇත්තේ ඔහු හා ඔහුගේ යහළුවන් විසින් සංවිධානය කර තිබු උත්සවයක් ගැන තොරතුරු දැන ගැනීමටයි. අරුණ නිරන්තරයෙන් කටකාර තරුණයකු  නිසා ඇයට පිළිතුරු දෙනවා වෙනුවට ඇගෙන් හරස් ප්‍රශ්න නැගුවාය.  කෙසේවෙතත් අවසානයේ උත්සවය පිළිබද තොරතුරු ලබාදීමට එකගත්වය පලකෙරෙමින් එම දුරකථන සංවාදය අවසන් විය.
                                                   ***********************************************
අරුණ හා ඔහුගේ යහළුවන් විසින් සංවිධානය කරනුලැබූ උත්සවයේ පළමු දිනය උදාවිය. උත්සවය සිතුවාටත් වඩා හොදින් කිරීමට ඕනට හැකිවිය. එනිසාවෙන් දෙවෙනි දිනය පිළිබද සැකයක් ඔවුනට නැතිවිය. දෙවෙනි දිනය අරුණ සහ ඔහුගේ මිතුරන් සැරසී සිටියේ නිලඇදුමකිනි. ඔවුනට එය මනාවට ගැල පිනි. වැඩ අදික දිනයක් වූ නිසාවෙන් අරුණට විවේකයක් නොවිය. හදිසියේම හැරුන සොයා ආ මිතුරෙකු පැවසුවේ ගිහන්සා නමැති ශිෂ්‍යාවක් පැමිණ අරුණ ව සොයන බවයි. ඒ අනුව ඔහු අයව සොයා ගෙන ඉදිරියට ගියාය. ඒ අරුණ සහ ගිහන්සා තරුණියගේ ප්‍රථම හමුවීමයි. ඇයට අවශ්‍ය තොර තුරුලබදිමෙන් අනතුරුව ඇය විසින් අරුණගෙන් උදවුවක් ඉල්ලිය එනම් ඇය සතුව ඇති බුක් මාර්ක් විකුණා දෙන ලෙසය අරුණ තමාගේ සුපුරුදු ආඩම්බරකම පෙන්වමින් තමාට නොහැකියි කිවත් ඇගේ බලවත් ඉල්ලීම පිට ඒවා බාර ගන්නා ලදී.. පසුව උත්සවයේ වැඩකටයුතු සාර්ථකව අවසන් විය.
                                                *************************************************
  පසු දින පාසලට පැමිණි අරුණ හට යහළුවන් ගෙන් නිමක් නැතිවිය. ඔවුහු ගිහන්සා ගැන එක එක කතා කියන්නට විය. ඔහු හා ඇය අතර සම්බන්දයක් ඇත දැයි වීමසිය. තවත් ඇගේ චරිතය පිළිබද ප්‍රශ්න ඇතැයි ද පැවසිය. සැම දෙයක් පිළිබද තර්කානුකුලව සිතන අයෙක් වූ ඔහු මේ කිසිවක් පිළිනොගත්තේය. අවසානයේ ඇගෙන්ම මෙපිලිබද විමසීමට සිතා ගත්තේය. 
                             එදින අවසානයේ ඔහුගේ දුරකථනය නාද විය එහි දිස්වූ අඔකය ඔහුට හුරුපුරුදු එකක් නොවිය ඔහු ඇමතුමට සම්බන්ද විය.
හෙලෝ...
හෙලෝ මම ගිහන්සා 
ආ ගිහන්සා කාගේද මේ නම්බර් එක 
එක මගේ ගෙදර එක 
ඇත්තද 
මම කතා කලේ බුක් මාර්ක් ටික ගැන අහන්න 
හරි ඒ ටිකේ සල්ලි මම ඉරිදට දෙන්නම්.. තව මම අහන්න හිටියේ මට ඔයාගැන කට්ටිය එක එක කතකියනවා ඒවා මොනවද 
මොනවද කතා
ඔයා හොද නැතිලු ඒවගේ කතා 
අනේ අරුණ  මම ඕවට මුකුත් කියන්නේ නැ පල ඇති රුකටනේ ගල් ගහන්නේ එච්චරයි 
තරහ වෙන්න එපා මම එකයි කෙලින්ම ඔයාගෙන් ඇහුවේ 
එක හරි කමක් නැ ..
ගුට් නයිට් 
ගුට් නයිට් 
ඇගේ එම පිලිතුරෙන් අරුණගේ සිතේ තිබු චකිතය අවසන් විය. අරුණට සැබවින්ම ඇය පිළිබද පුදුයක් ඇතිවිය.. ඒ ඇගේ ගති ගුණ සම්බන්දයෙනි.
                                            ******************************************************************
මතු සම්බන්දයි......